Rozenbottel

De soortnaam canina (in het Latijn betekent canis hond) zou volgens de Roemeinse schrijver Plinius de Oudere berusten op de gedachte dat de Hondsroos helpt bij de beet van een dolle hond. Hoewel de Hondsroos looistoffen bevat, die een samentrekkende werking hebben, is de Hondsroos geen medicijn tegen hondenbeten.

Waarschijnlijk heet de Hondsroos zo om haar te onderscheiden van de gekweekte roos (de Rosa Gallica, oftewel de Franse roos). Het voorvoegsel ‘honds’ in plantennamen betekent minderwaardig of waardeloos.

De bottels van de Hondsroos zijn eetbaar. Ze bevatten veel vitamine C, die in poedervorm zelfs krachtiger werken. Hoe noordelijker de plant groeit, hoe hoger het gehalte aan vitamine C. Het bevat daarnaast krachtige antioxydanten, koolhydraten, glypocide, vetzuren, caprylzuur en vruchtenzuren.

De Hondsroos wordt al duizenden jaren fytotherapeutisch en cosmetisch toegepast. De Grieken gebruikten al rozenazijn bij warmte-uitslag en de Aribische arts Avicenna maakte in de tiende eeuw al rozenwater aan. In de volksgeneeskunde werd de rozenbottel ingezet als weerstand verhogend middel bij griep, verkoudheid en hoest, maar ook wel culinair toegepast. Ook wordt het toegepast in cosmetische crèmes om bijvoorbeeld littekens minder strak en opvallend te maken. Je kan het ook gebruiken als toevoeging aan thee of aan een shake.

Dankzij Dr. Bach hebben we kennisgemaakt met de (on)balansen van zingeving.

Een persoon in balans is actief, geïnspireerd, gemotiveerd, toegewijd, enthousiast, vitaal, doelgericht, toont levensvreugde en innerlijke vrijheid.

Een persoon uit balans is gedemotiveerd, teruggetrokken, passief, onverschillig, moe en moedeloos.

“Berusting maakt van iemand een onoplettende voorbijganger op het eigen levenspad en opent de deur voor onnoemelijk veel ongunstige invloeden, die nooit de kans zouden krijgen binnen te komen, wanneer ons dagelijks leven vervuld zou zijn van de smaak en vreugde van het avontuur"
- Dr. Bach over Wild Rose.